در سکوت مبهم خویش سرگشته ام، در سینه

                                        ابرهای غم گرفته آسمان دلم خیال باریدن

                                          دارند و هجوم موج اشک ساحل چشمانم را

                                           شکسته است. انگار انتظار دلم را برای همیشه به

                                      بازی گرفته است. ای انتظار بمان تو را در

                                        سینه حفظ خواهم کرد، شاید که روزی نسیم عشق،

                                          عطر شقایقهای محبت را از گستان چشمانش به

                                  سرتاسر زمین سرد دلم به ارمغان آورد و

                                          بغض را در خود بشکند، اشک را در دیده و دیده

                                               را در اشک نشاند.

                                            به خدا سوگند دلم توان به تصویر کشیدن

                                            این همه غم را ندارد. آیا باز هم سپیده سر

                                             خواهد زد؟ و از پشت ستیغ بلند صبح خورشید

                                              خواهد رسید؟  نه ! نه ! این کالبد خورشید است

                                           که می دمد، و رخوت فردای خویش را بر زمین

                                            می پاشد افسوس که خورشید رفته است، اما از

                                            درخشش دیروز خورشید در آسمان دلهای عاشق

                                            گلهای عشق شکفته است، گلهای که تا به ابد

                                      به یادگار خواهد ماند.

                                          بگذار تا دیگر کلمات را به بازی نگیریم،

                                             بگذار تا کودکانه بگریم و به خدای خویش

                               بگویم که دل بهانه او را دارد.

                                                  ای ماهتاب دل، در آشیان من، روزی که آمدی

                                               گلواژه های عشق بر شاخه های خسته لبهای

                                         من شکفت، وقتی آمدی، صدها ستاره عشق چون

                                        غنچه های یاس، بر آسمان تیره شبهای من شکفت.

                                       اکنون که رفته ای، ای ساربان قافله

                                          قلبهای ما صدها هزار دل، با خویش برده ای.

                                           امشب پنجره دل را بسوی آسمان بی انتهای

                                             شهر خواهم گشود و در انتظار نسیم روحنواز

                                            عشق، لحظه ها را به کناری خواهم کشید و

                             سیاهی شب را خواهم گشود.

                                           امشب دلم انتظار را به بازی گرفته است،

                                               اما مگر به پایان خواهد رسید این    انتظار

                                             آخی واقعا دختر بودن همینه؟

                                           پس خوش به حال ما پسرا.

دختر بودن يعني به به خانوم خوشگله........

هزار ماشاالله دختر بودن يعني برو تو دم

در واينستا دختر بودن يعني لباست چهارمترونيم

پارچه ببره که آقايون به گناه نيفتن

دختر بودن يعني خوب به سلامتي ليسانس

هم گرفتي ديگه بايد شوهرت بديم دختر

بودن يعني کجا داري ميري؟ دختر بودن

يعني تو نميخواد بري اونجا من خودم ميرم

دختر بودن يعني کي بود بهت زنگ زد؟

با کي حرف ميزدي؟ دختر بودن يعني خيلي

خودسر شدي دختر بودن يعني آجازه گرفتن

واسه هر چي. حتي نفس کشيدن دختر

بودن يعني ..........

این حلقه گل واسه همه دخترا. به شرطی

که دوست پسراتونو دوست داشته

باشین.

                                       

                            شب که میشد، یاد تو،

                            در تمام وجودم میپیچید .

              در این دنیای پر گردش و عظیم 

              سهم عاشقان  سوختن است

              سوختنی که به قیمت تباهی زندگی

              یک عاشق تمام می شود

             این سوختن فقط به خاطر یک نگاه است

              نگاهی که زندگی عاشق را

          دلش را 

             دیده اش را

                     روانش را

                            تنش را

              و همه ی سرنوشتش را به لرزه در می آورد

               لرزه ای که زلزله

               در برابرش یک تلنگر است 

               چه بسا که این نگاه سر انجامش

              عشقی فرجام یا نافرجام باشد

               کاش این نگاه نمی بود

              کاش عشق را می توان فراموش کرد

                    اما.......................

              نام خود را می توان فراموش کرد عشق را

             هرگز هرگز هرگز....................

عشق  عشق یعنی خلوت و راز و نیاز
                              عشق یعنی محبت و سوز و گداز

عشق  یعنی سوز بی ماوای ساز
                             عشق یعنی نغمه ای از روی ناز

عشق  یعنی کوی ایمان و امید
                             عشق یعنی یک بغل یاس سپید

عشق  یعنی یک ترنم از یه یار
                            عشق یعنی سبزی باغ و بهار

عشق  یعنی لحظه دیدار یار
                           عشق یعنی انتهای انتظار

عشق  یعنی وعده بوس و کنار
                         عشق یعنی یک تبسم بر لب زیبای یار

عشق  یعنی حس نرم اطلسی
                        عشق یعنی با خدا در بی کسی

عشق  یعنی همکلام بی صدا
                       عشق یعنی بی نهایت تا خدا

عشق  یعنی انتظار و انتظار
                      عشق یعنی هر چه بینی عکس یار

عشق  یعنی شب نخفتن تا سحر
                     عشق یعنی سجده ها با چشم تر

عشق یعنی دیده بر در دوختن
                     عشق یعنی از فراقش سوختن

عشق  یعنی سر به در اویختن
                     عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق  یعنی لحظه های ناب ناب
                    عشق یعنی لحظه های التهاب

عشق  یعنی بنده فرمان شدن
                    عشق یعنی تا ابد رسوا شدن

عشق  یعنی گم شدن در کوی دوست
                   عشق یعنی هر چه در دل آرزوست

عشق  یعنی یک تیمم یک نماز
                   عشق یعنی عالمی راز و نیاز

عشق  یعنی یک تبسم یک نگاه
                  عشق یعنی یک تکیه گاه و جان پناه

عشق یعنی سوختن یا ساختن
                   عشق یعنی زندگی را باختن

عشق  یعنی همچو من شیدا شدن
                  عشق یعنی قطره و دریا شدن

عشق  یعنی پیش محبوبت بمیر
                 عشق یعنی از رضایش عمر گیر

عشق  یعنی زندگی را بندگی
                عشق یعنی بندگ آزادگی